13 Haziran 2009 Cumartesi

ne ilginç değil mi?

Ben burada oturup kitabımı okurken ya da örgümü örerken mesela, insanlar ayrılıyor, kavuşuyor, seviniyor, ağlıyor, evleniyor, doğuruyor ve hatta ölüyor.
Ben internette takılırken bir gece yarısı, insanlar evimin önünden ambulansla geçiyor, hemen aşağımızdaki hastanenin Acil’ine geliyor ve yine ölüyor.
Ben sonra bir siteye tıklarken, karşıma bir ölüm haberi çıkıyor ve ben üzülüyorum.
Günler sonra üzüldüğüm kişinin, uğurlanan kişinin, evimin önünden geçen kişi olduğunu okuyorum. Bizim evin önünden hep ambulans geçiyor, ben evde otururken. Ben hep “Allah şifa versin” diyorum. O da kimine veriyor, kimininkini daha güzel bir mekâna saklıyor.
Ben kendi işlerimle meşgulken, bir kaç yüz metre ilerimizde koca bir kalabalık birini uğurluyor sonsuza.

Ben dergimin üzerindeki bir çift göze bakarken aklımdan bunlar geçiyor. Hay Allah!
Biz dursak da, hayat her koldan devam ediyor.

9 yorum:

hakan-can dedi ki...

Hayatın cilvesi işte Pervane...

Ben sana şimdi bu yorumu yazarken,kimbilir yeryüzünde kaç anne doğum yapıyor,kaç aile sevdiği bir canı toprağa veriyordur...

Allah herşeyin hayırlısını versin..

UÇURTMA;) dedi ki...

bende, üzülmemek adına nerde bir ambulans görsem, hep dileğim inşallah doğumdur diyorum, inşallah bir şey olmaz.
Ambulans sesiniz acı bir sesi var ya hafifletmeye çalışıyorum sanırım.
Yazın çok hoşuma gitti, seni yakında keşfedecekler, çok yakında!

¨˜SananaAkİ BaNAneSaN(•̪●) ¨˜® dedi ki...

Bir Tefekkür tezekkür rüzgarı geçmiş buralardan :)) içimde azardan azardan bir stres var var elbet ama yazında öyle bir sükunet varki taa burdan yayıldı benim içime de :)) Özledim seni Pervaneliim ..

esraycr dedi ki...

hastane de staj yaparken ne zaman bir ambulans gelse içim cız ediyor...Sanki o ambulansta biliyor hasta taşıdığını ve onun feryatlarını yansıtıyor..

Pervane dedi ki...

Hakan; aynen öyle. bir gün de biz yaşarız bunları insanlar akıp giderken..

Uçurtma; teşekkürler. hala keşfedemeyenler utansın anacım :P :P kibrinde böylesi, hehe :))

SaNchen; sükûnet evet.. ölümün karşısında yapılabilecek tek şey.. Gerçek Hayat al bu hafta, beni anlayacaksın.

esraycr; Hoşgeldin evvela.. garip bir aşinalık oluşuyor o sese ama yine de batıyor.

esraycr dedi ki...

hoşgördüm kardeşim :)

Zeugma dedi ki...

Böyle şeyleri ben de çok sık düşünüyorum Pervaneciğimm..
Sağlık gibisi yok,gerisi boş..
Ve ne zaman bir ambulans sesi duysam içim kan ağlıyor, dua ediyorum..
Kışın evsizler, odun-kömür bulamayanlar..
Biz sofraya oturup çeşit çeşit yemekler yerken Afrika'da tek bir bisküvi için yalvaran çocuklar...
Daha neler neler :(
Dediğin gibi..Hayat her koldan devam ediyor,acı vererek...

Pervane dedi ki...

Zeugmacım, farkında değiliz pek çok şeyin, olamayız da zaten. Sadece biraz bunları düşününce kafası karışıyor insanın. Ve bi şeyler yapmalı senin düşündüklerini düşündükten sonra, elden ne geliyorsa..

artificial dedi ki...

her sene 70 milyon küsür insan ölüyo, ondan daha fazlası doğuyor.. günde 191bin insan yapar bu..
Allah checkpointlere en kısa parkurdan en kısa zamanda ulaşabildiğimiz bir yaşam nasip etsin.. ne demek bu? hayırlı ömürler işte tr meali :D